Eenzaam (in de Cosmopolitan)

Zwangerschapsverlof
7 december 2018
Deep dive, deep change
25 mei 2019

Eenzaam (in de Cosmopolitan)

Veel mensen denken bij eenzaamheid aan ouderen die moederziel alleen achter de garaniums zitten. Toch weet ik dat vele van jullie die zich anders voelen zich ook eenzaam kunnen voelen. Je kunt jong en eenzaam zijn.

Dat taboe op eenzaamheid moet maar eens doorbroken worden en heb daarom meegewerkt aan een item in Cosmopolitan.

Voel jij je ook wel eens eenzaam ?

Vanaf mijn 23e tot 32e jaar voelde ik mij vaak eenzaam. Terwijl niemand dat wist. Het begon toen mijn relatie uitging en ik in een depressie belande. Ik was alleen en had geen relatie. Wat velen niet begrepen, omdat ik zo’n leuke intelligente mooie vrouw ben. En ik aan mezelf ging twijfelen. Voelde mij alleen in wat ik dacht en voelde. Ik voelde me niet echt verbonden. Ook al had ik vriendinnen om me heen en was mijn familie er voor me. Ging ik op stap en deed leuke dingen. Toch voelde ik niet altijd die verbinding. En helemaal als ik dan weer letterlijk thuis zat, voelde ik me ook vaak eenzaam. Voelde ik me niet altijd begrepen.

Ook in mijn ondernemersschap en missie leven voelde ik me eerder eenzaam. Had niet het gevoel dat iemand mij echt begreep. Ik voelde me anders dan de rest. Niet verbonden.

Tot dat ik erachter kwam dat ik niet volledig verbonden was met mezelf. Met mijn kern. Dat ik te veel met de buitenwereld bezig was om het allemaal goed te doen of hoe iets hoorde. Dat ik mezelf niet voldoende lief had. Dat ik überhaupt nooit niet alleen en eenzaam was, omdat God/Liefde/Universum echt weer in mijn leven kwamen. Het grote onzichtbare. Ik vind het zelfs nu fijn om alleen te zijn, omdat ik het goed met mezelf kan vinden. Ik kan alleen zijn, zonder me eenzaam te voelen. Ik kan nu echt in verbinding zijn met anderen ook al zouden ze mij niet begrijpen. En pas toen ik mezelf lief ging hebben en ik me niet meer eenzaam voelde kreeg ik een relatie, kids, nieuwe vriendschappen en ging mijn missie volop leven.

Ik voelde me eerder eenzaam, nu al een aantal jaren niet meer doordat ik mezelf ben gaan lief hebben.

‘Eenzaamheid is een gevoel en dat is vervelend. Ik hoop dat niemand dat gevoel ook nog heeft, ik ook niet. Want het is zo niet nodig…’ Zeg ik tijdens het interview op video.

Eenzaam staat voor mij niet gelijk aan alleen zijn. Het staat voor een gevoel dat je er alleen voor staat, dat je uit verbinding bent en denkt dat er niemand echt voor je is of je begrijp. Heeft ook te maken met druk van buiten, dat alles perfect moet. Iemand die zich alleen voelt, hoeft zich niet eenzaam te voelen. Iemand die eenzaam is, voelt zich wel alleen.

Eenzaamheid is een gevoel. Doordat het een gevoel is, kun je daar wat aan doen. Dat gevoel komt ergens vandaan.

Het taboe op eenzaamheid moet maar eens doorbroken worden en heb daarom meegewerkt aan een item in Cosmopolitan. Zowel in het blad, alswel op video.

Niemand mag (met kerst) eenzaam zijn!

Liefs Sjoukje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten